<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE article PUBLIC "-//NLM//DTD JATS (Z39.96) Journal Archiving and Interchange DTD v1.3 20210610//EN" "https://jats.nlm.nih.gov/archiving/1.3/JATS-archivearticle1-3.dtd">
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xml:lang="ru"><front><journal-meta><journal-id journal-id-type="publisher-id">vostokoriens</journal-id><journal-title-group><journal-title>Восток (Oriens)</journal-title><trans-title-group xml:lang="en"><trans-title>Vostok (Oriens)</trans-title></trans-title-group></journal-title-group><issn pub-type="ppub">0869-1908</issn><issn pub-type="epub">2713-0401</issn><publisher><publisher-name>Институт востоковедения РАН</publisher-name></publisher></journal-meta><article-meta><article-id pub-id-type="doi">10.31696/S086919080034752-4</article-id><article-id pub-id-type="publisher-id">155</article-id><title-group><article-title>Езиды и турецкая проза: этнорелигиозный символизм в романе «Непокой» Зюльфю Ливанели</article-title><trans-title-group xml:lang="en"><trans-title>The Ezidis and Turkish Prose: ethnoreligious symbolism in  Zülfü Livaneli&amp;apos;s novel  “Disquiet”</trans-title></trans-title-group></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><contrib-id contrib-id-type="orcid">https://orcid.org/0000-0003-3163-4308</contrib-id><name-alternatives><name xml:lang="ru"><surname>Жигульская</surname><given-names>Дарья Владимировна</given-names></name><string-name xml:lang="en">Daria V. Zhigulskaya</string-name></name-alternatives><email>dvzhigulskaya@gmail.com</email><xref ref-type="aff" rid="aff1" /></contrib><contrib contrib-type="author"><contrib-id contrib-id-type="orcid">https://orcid.org/0000-0001-6375-7033</contrib-id><name-alternatives><name xml:lang="ru"><surname>Кудрявцева</surname><given-names>Анна Юрьевна</given-names></name><string-name xml:lang="en">Anna Kudriavtceva</string-name></name-alternatives><xref ref-type="aff" rid="aff2" /></contrib></contrib-group><aff id="aff1"><institution>РГГУ</institution><country>Moscow</country></aff><aff id="aff2"><institution>Музей антропологии и этнографии им. Петра Великого (Кунсткамера) Российской академии наук (МАЭ РАН)</institution><country>Russia</country></aff><pub-date date-type="pub" publication-format="electronic"><day>20</day><month>10</month><year>2025</year></pub-date><issue>5</issue><fpage>179</fpage><lpage>190</lpage><self-uri>http://vostokoriens.ru/articles/ezidy-i-turetskaya-proza-etnoreligioznyy-simvolizm-v-romane-nepokoy/</self-uri><self-uri content-type="application/pdf">http://vostokoriens.ru/articles/ezidy-i-turetskaya-proza-etnoreligioznyy-simvolizm-v-romane-nepokoy/pdf/</self-uri><abstract xml:lang="ru"><p>Статья посвящена репрезентации езидизма в турецкой художественной литературе XX–XXI вв. Езидизм – древнейшая ближневосточная религия, последователи которой заселяли горные пограничья современных Турции, Сирии и Ирака, а их культура и язык самым тесным образом связаны с курдским этносом. Традиционно езиды вели закрытый образ жизни. Их верования и обычаи недостаточно известны широкому кругу читателей.
На примере произведений Рефика Халида Карайя, Муратхана Мунгана и Зюльфю Ливанели выявляется специфика деконструкции стереотипов о езидах, исторически подвергавшихся гонениям. Особое внимание уделяется многоуровневой структуре, символическому языку, этнографическим деталям и кросс-культурным аллюзиям романа «Непокой» Ливанели, в котором трагедия езидов, пострадавших от волны геноцида 2014–2017 гг., помещается в контекст универсальных проблем идентичности, одержимости и гуманизма.
Цель статьи — продемонстрировать возможности, которые в полной мере раскрываются лишь при обращении к художественным текстам как к историко-этнографическому источнику.</p></abstract><trans-abstract xml:lang="en"><p>The article examines the depiction of Ezidism in Turkish literature in the 20th and 21st centuries. Ezidism is an ancient Middle Eastern religion whose followers inhabit the mountainous borderlands of contemporary Turkey, Syria and Iraq. Their culture and language are very closely bound up with the Kurdish ethnic group. The Ezidis have traditionally led an isolated existence, their beliefs and customs little known to the general reader.  
Using the works of Refik Halid Karay, Murathan Mungan and Zülfü Livaneli as examples, the authors deconstruct existing stereotypes about the Ezidis, who have historically been subjected to persecution. Special attention is paid to the multilevel structure, symbolic language, ethnographical details and cross-cultural allusions of Livaneli’s novel “Disquiet”, which places the tragic wave of genocide against the Ezidis in 2014-2017 in the context of universal issues of identity, obsession and humanism.
The article aims to demonstrate the opportunities that can be fully unlocked by treating fictional texts as historical and ethnographical sources.</p></trans-abstract><kwd-group xml:lang="ru"><kwd>этнографическое литературоведение</kwd><kwd>езидизм</kwd><kwd>Зюльфю Ливанели</kwd><kwd>Рефик Халит Карай</kwd><kwd>Муратхан Мунган</kwd><kwd>роман «Непокой»</kwd></kwd-group><kwd-group xml:lang="en"><kwd>ethnographic literature studies</kwd><kwd>Ezidism</kwd><kwd>Zülfü Livaneli</kwd><kwd>Refik Halid Karay</kwd><kwd>Murathan Mungan</kwd><kwd>novel “Disquiet”</kwd></kwd-group></article-meta></front></article>